Co jeść na górze Kilimanjaro

CO JESZ PODCZAS WSPANIAŁOŚCI NA KILIMANJARO?

Nasi szefowie kuchni serwują duże, zdrowe posiłki, abyś był szczęśliwy i dobrze odżywiony podczas wspinaczki Kilimanjaro. Podczas śniadania i kolacji będziesz mieć gorące posiłki, świeżo przygotowane z lokalnych składników. Całą naszą żywność przygotowujemy zgodnie z rygorystycznymi normami higienicznymi, zapewniając, że jest smaczna i bezpieczna do spożycia. Nasze menu zostało zaprojektowane tak, aby było bogate w składniki odżywcze i różnorodne, aby zaspokoić zapotrzebowanie energetyczne wycieczki.
Codzienne przykładowe menu Kilimanjaro
Mamy namiot jadalny z krzesłami i przeznaczony tylko do spożywania posiłków. Chociaż każdego dnia podczas wspinaczki Kilimanjaro podawane będą różne posiłki, poniżej znajdują się wytyczne dotyczące rodzaju jedzenia, jakiego możesz się spodziewać:

Śniadanie składa się zazwyczaj z owsianki, następnie kiełbasy i jajek, tostów z marmoladą lub dżemami oraz gorących napojów, takich jak herbata, kawa lub czekolada. Wspinacze proszeni są o poinformowanie przewodnika o swoim apetycie, w przeciwnym razie zachowamy ostrożność i zapewnimy znacznie więcej pożywienia, niż jest to konieczne.

Lunch to zazwyczaj suchy prowiant, który można nosić w plecaku. Zwykle składa się z gotowanego jajka, kilku kanapek, porcji kurczaka, świeżych owoców i zimnego napoju. Na zakończenie dnia spaceru zapraszamy na podwieczorek z ciasteczkami, orzeszkami ziemnymi, a przede wszystkim solonym popcornem i dużą ilością gorących napojów.

Kolacja rozpoczyna się zupą, po której następuje danie główne składające się z kurczaka lub mięsa, sosu warzywnego, odrobiny kapusty i ryżu, makaronu lub ziemniaków, a na deser świeże owoce.

Nawet jeśli jesteś daleko od domu, wiemy, że miło jest mieć odrobinę komfortu, więc nie zdziw się, gdy zobaczysz niektóre z Twoich ulubionych marek żywności, takie jak Heinz, Nescafe i Nestle!
Możemy uwzględnić wszystkie ograniczenia dietetyczne, wystarczy dać nam znać z wyprzedzeniem. W przypadku bardzo rygorystycznych diet zalecamy zabranie ze sobą kilku ulubionych „energetycznych” potraw, ponieważ w Tanzania niektóre specjalistyczne składniki mogą być trudne do zdobycia.
Bardzo częstym skutkiem wysokości jest zmniejszony apetyt. Oferujemy kuszące posiłki, bogate w „dobre” węglowodany. Według Instytutu Medycyny Środowiskowej Armii Stanów Zjednoczonych „węglowodany są najskuteczniejszym paliwem optymalizującym wydajność na wysokościach”, przyspieszającym regenerację i uzupełniającym zapasy glikogenu mięśniowego na następny dzień.
W tym samym badaniu stwierdzono, że „stosuje się dietę wysokowęglowodanową na wysokości jako środek interwencyjny łagodzący objawy AMS (ostrej choroby górskiej)”, ponieważ zwiększa ona wentylację i natlenienie krwi.
Przy zmniejszonym apetycie żywność oparta na węglowodanach jest często smaczniejsza niż żywność bogata w białko lub tłuszcze, a wysokość zmienia procesy metaboliczne. Połączenie godzin spędzonych na szlaku i adaptacji organizmu do wysokości oznacza, że ​​będziesz mieć znacznie większe zapotrzebowanie na energię niż w domu.
Doświadczeni turyści, którzy są przyzwyczajeni do jedzenia okropnie suszonej żywności na szlaku, często są zaskoczeni jakością i różnorodnością jedzenia, które wychodzi z naszych górskich kuchni. Używamy wyłącznie świeżych produktów, żadnych suszonych „gotowych posiłków”, a całe jedzenie przewożone jest przez naszych tragarzy.

Woda pitna na Kilimanjaro
Naszym wspinaczom przez cały czas zapewniamy przegotowaną, przefiltrowaną, oczyszczoną wodę. Główną przyczyną problemów żołądkowo-jelitowych związanych ze stosowaniem Afryki jest picie nieoczyszczonej wody. Uzdatniamy całą naszą wodę, łącznie z tą, której używamy do mycia żywności i gotowania.
Utrzymanie nawodnienia jest bardzo ważne dla aklimatyzacji. Suche powietrze, wysiłek i wysokość mogą szybko spowodować odwodnienie, a jeśli bierzesz Diamox w celu aklimatyzacji, musisz uzupełniać płyny.

Ile wody należy pić podczas wspinaczki Kilimanjaro?
Należy dążyć do wypicia około 3-4 litrów wody dziennie. Zalecamy dodanie do wody roztworu elektrolitów i kropli aromatyzujących, jeśli zwykła woda wydaje Ci się zbyt nudna.
Na każdym obozie Kilimanjaro będzie herbata, kawa, gorąca czekolada, dynia i soki owocowe, nie przynosimy napojów gazowanych ani wody butelkowanej.
Wytyczne postępowania Towarzystwa Medycznego Wilderness dotyczące zapobiegania ostrej chorobie wysokościowej stwierdzają, że kontrolowanie tempa wynurzania w postaci liczby metrów zdobywanych każdego dnia jest „wysoce skutecznym sposobem zapobiegania chorobom wysokościowym”. Powolne i ciągłe podejście daje Twojemu ciału czas na przystosowanie się do wysokości i chociaż sprawność fizyczna nie ma wpływu na Twoją aklimatyzację, po całodziennej wędrówce zapewnisz sobie wystarczająco dużo czasu na odpoczynek i regenerację.
Trudno jest uzyskać aktualne dane z Parku Narodowego Kilimanjaro, ale w 2006 roku szacunki dotyczące wskaźnika powodzenia na podstawie liczby dni spędzonych w górach były jasne. W tym czasie:

27% spośród tych, którzy zdecydowali się na 5-dniową wyprawę, dotarło na szczyt,

85% wędrowców, którzy spędzili 8 dni na wspinaczce, odniosło sukces.

Od tego czasu liczby te bez wątpienia uległy poprawie dzięki lepszym przewodnikom, ulepszonemu sprzętowi i lepszemu zrozumieniu, jak skutecznie wędrować szlakiem. Dają one jednak wskazówkę, jak ważne jest spędzanie czasu w górach.
Dobra kondycja nie koreluje ze zwiększoną zdolnością do aklimatyzacji. Dobra kondycja fizyczna ułatwi trekking, zmniejszy zmęczenie i stres, ale nie pomoże w aklimatyzacji.
Zdaniem dr Hacketta z Instytutu Medycyny Wysokościowej sprawność fizyczna nie chroni przed chorobą wysokościową. Czasami wiele młodych, sprawnych osób stara się pokonać dyskomfort, ignorując ważne objawy.

Ile czasu zajmuje wejście na górę Kilimanjaro na każdej trasie?
Istnieje w sumie sześć różnych tras, którymi można wspiąć się na górę Kilimanjaro.
Najkrótszą możliwą drogą na szczyt jest trasa Marangu lub Umbwe. Trasy te można ukończyć w 5 dni (ale nie polecamy ich większości turystów).
Dłuższe wędrówki, trasą Lemosho, Machame, Rongai lub Northern Circuit, zajmują 6-10 dni.
Głównym powodem, dla którego warto wybrać dłuższą trasę, jest zapewnienie organizmowi czasu na aklimatyzację do wysokości, ale są też inne względy.
Jeśli nie jesteś bardzo wysportowany, pokonanie tej samej powierzchni w krótszym czasie może zwiększyć ryzyko zmęczenia i kontuzji, a także negatywnie wpłynąć na Twoją radość z przebywania w otoczeniu.