Ngorongoro Highlands Tanzania - Tanzania Miejsca turystyczne

Ngorongoro Wyżyny

Zniewalająco piękne Wyżyny Kraterowe to miejsce, w którym Dolina Rift staje się naprawdę interesująca. Wyżyny rozciągają się wzdłuż licznych wygasłych wulkanów, kalder (zapadniętych wulkanów) i dramatycznej skarpy Rift Valley po wschodniej stronie parku. Szczyty to Oldeani (3216 m), Makarot (Lemagurut; 3107 m), Olmoti (3100 m), Loolmalasin (3648 m), Empakaai (pisane także jako Embagai; 3262 m), Ngorongoro (2400 m) i wciąż aktywny Ol Doinyo Lengai (2878 m). Różne szczyty powstały przez miliony lat w wyniku serii erupcji związanych z narodzinami Wielkiej Doliny Rift, a starsze wulkany upadły, tworząc uderzające „kratery” (w rzeczywistości są to kaldery), od których pochodzi nazwa pasma.

Osobliwości miasta

Krater Olmoti

Chociaż brakuje mu dramatyzmu Ngorongoro i Empakaai, krater Olmoti, 13 km na północ od drogi wznoszącej się i zstępującej Lemala, jest wart odwiedzenia w drodze na północ do Highlands.
Jest to także punkt wyjścia dwudniowej wędrówki do krateru Empakaai. Dno krateru Olmoti jest płytkie, porośnięte trawą i przecina je rzeka Munge. Aby dotrzeć do krawędzi, należy przejść godzinny spacer powrotny od miejsca, w którym kończy się trasa 4WD po wschodniej stronie krateru. Stąd krótki szlak prowadzi do wodospadu Munge.

Krater Empakaai

Wypełniony jeziorem krater Empakaai, 23 km na północny wschód od krateru Olmoti, może nie jest tak sławny jak Ngorongoro, ale wielu podróżników uważa go za dorównujący mu pięknem. Jezioro, które przyciąga flamingi i inne ptaki wodne, wypełnia większą część dna krateru otoczonego zalesionymi klifami o stromych zboczach i wysokimi na co najmniej 300 m. Widok z krawędzi krateru jest jednym z naszych ulubionych w północnej części Tanzania, ale wędrówka w dół do krateru jest również wspaniałym przeżyciem.

Droga z Ol Doinyo Lengai biegnie wzdłuż części wschodniej krawędzi krateru, którego wysokość waha się od 2700 m do 3200 m, a stromy, dobrze utrzymany szlak schodzi z drogi przez las górski bogaty w życie ptaków. Uważaj także na hieny, bawoły, błękitne małpy, a nawet słonie
W drodze na dno krateru podziwiaj widoki na turkusowe jezioro w dole i doskonały stożek wulkaniczny Ol Doinyo Lengai dalej na północnym wschodzie. Możesz liczyć na około 30 minut na brzegu jeziora i około 1 godziny na wspinaczkę z powrotem. Jezioro można obejść pieszo, co zajmie co najmniej cztery godziny. Jeśli planujesz wędrówkę, teoretycznie musisz odebrać uzbrojonego strażnika na posterunku strażnika Nainokanoka (obok krateru Olmoti) w drodze do Empakaai. Aby tu dotrzeć, wystarczy 90-minutowa przejażdżka od drogi podjazdowo-zjazdowej Lemala.

Ruiny Engaruki

W połowie drogi do Lake Natron, na wschodnim krańcu obszaru chronionego Ngorongoro, znajdują się te liczące 300–500 lat ruiny miasteczka rolniczego, które rozwinęło złożony system nawadniający z tarasowymi kamiennymi budynkami mieszkalnymi. Chociaż ruiny mają znaczenie historyczne, przypadkowi odwiedzający będą prawdopodobnie bardziej pod wrażeniem widoku skarpy z bliska niż stosów skał w kształcie domów.
Archeolodzy nie są pewni pochodzenia Engaruki, chociaż niektórzy spekulują, że miasto zostało zbudowane przez przodków Irakijczyków (Mbulu), którzy niegdyś zamieszkiwali ten obszar, a obecnie mieszkają wokół Lake Eyasi. Inni sugerują, że był to Sonjo, lud mówiący bantu. Doświadczeni anglojęzyczni przewodnicy (bez ustalonych cen) po ruinach lub innych spacerach po okolicy, w tym jednodniowej wspinaczce na pobliskie Kerimasi, można znaleźć na kempingu Engaruka Ruins lub zarezerwować z wyprzedzeniem. Ruiny są niesygnowane nad wioską Engaruka Juu. Skręć na zachód w Engaruka Chini, mniejszej wiosce położonej wzdłuż drogi Lake Natron i jedź wyboistą trasą przez 4,5 km, aż dotrzesz do szkoły z internatem Engaruka Juu.

Ol Doinyo Lengai

Ol Doinyo Lengai (2878 m), „Góra Boga” w języku Maasai, to jedna z najpiękniejszych gór w Afryki. Najbardziej wysunięta na północ góra w Wyżynie Kraterowej. To niemal idealny stożek wulkaniczny ze stromymi zboczami wznoszącymi się do małego szczytu o płaskim szczycie. Jest to także najmłodszy wulkan na Wyżynie Kraterowej i nadal aktywny, a ostatnia erupcja miała miejsce w 2008 roku. Wspinaczka na szczyt to jedna z najpopularniejszych wędrówek po Wyżynie Kraterowej.
Na szczycie widać kominy gorącej pary i rosnące stożki popiołu w północnym kraterze.
Rozpoczęcie o północy umożliwia wyprawę z podstawowej wioski Engaresero do Lake Natron w ciągu jednego długiego dnia. Chociaż w ostatnich latach liczba wspinaczy wspinających się na Ol Doinyo Lengai wzrosła, luźny popiół na większości ścieżki utrudnia wspinaczkę i jeszcze trudniejsze, często bolesne zejście. Ol Doinyo Lengai, podobnie jak większość aktywnych wulkanów, ma stale zmieniającą się formę terenu, a w czasie naszej wizyty w 2013 r. strumienie lawy niemal całkowicie wypełniły krater powstały podczas erupcji w latach 2007–2008. W rezultacie widok na krater z krawędzi lub szczytu był bardziej ograniczony niż w poprzednich latach. Oldeani to najmniej skomplikowana opcja, ponieważ wspinaczka zaczyna się w siedzibie głównej. Z Oldeani można rozbić obóz i kontynuować podróż do Lake Eyasi, gdzie znajduje się transport publiczny.

Lake Natron

Lśniące pośród spalonej słońcem granicy Kenyan na północny wschód od obszaru chronionego Ngorongoro, to alkaliczne jezioro o długości 58 km i głębokości zaledwie 50 cm powinno znaleźć się na trasie każdego poszukiwacza przygód. Droga z Mtowa Mbu jest odległa, charakteryzuje się opuszczonym, nieziemskim pięknem i niezrównanym poczuciem przestrzeni i starożytności. Droga biegnie wzdłuż skarpy Rift Valley przez nieskrępowany teren Maasai z małymi bomami i dużymi górami zawsze widocznymi na tej prawie bezdrzewnej równinie. W pobliżu pasie się mnóstwo zebr, żyraf, gnu i strusi. Od czerwca do listopada nad samym jeziorem gromadzi się tu ponad trzy miliony flamingów – jest to jeden z najbardziej poruszających spektakli dzikiej przyrody wschodnioafrykańskie.

Działania

Bazą do zwiedzania jest mała oaza Engaresero („nietrwała woda” w Maasai) na południowo-zachodnim brzegu.

Wąwóz Oldupai i zachód Ngorongoro

Stanie w pobliżu zachodniego brzegu krateru Ngorongoro i patrzenie na zachód przypomina kontemplację wieczności. W kierunku Serengeti rozciągają się płaskie równiny, a na północy wznoszą się groźne góry Gol. W tym krajobrazie Maasai utrzymuje się z pyłu równin, gdzie przyroda jest ostrożna, ale mimo to obecna – stada gnu, elandów, topi, gazeli i zebr przybywają tu od stycznia do marca na południowym odcinku swojej niekończącej się migracji.
Ale te równiny mają w sobie coś więcej, niż mogłoby się wydawać. Przecinający do 90 m skał i mający dwa miliony lat historii wąwóz Oldupai (Olduvai) na równinach na północny zachód od krateru Ngorongoro to zakurzony wąwóz o długości 48 km, czasami nazywany kolebką ludzkości. Dzięki swojej wyjątkowej historii geologicznej, w której warstwy osadów wulkanicznych układały się w uporządkowanej kolejności aż do 15 000 lat temu, dostarcza niezwykłej dokumentacji starożytnego życia, pozwalając nam rozpocząć przewracanie kart historii do czasów naszych najwcześniejszych przodków.

Zabytki i atrakcje

Dobre, łatwe miejsca na jednodniowe wędrówki w zachodnich krańcach NCA to Makarot, Little Oldupai i jezioro Ndutu

Muzeum Oldupai

Małe Muzeum Oldupai na obrzeżach wąwozu Oldupai stoi w jednym z najważniejszych stanowisk archeologicznych na ziemi. To właśnie tutaj w 1959 roku Mary Leakey odkryła liczącą 1,8 miliona lat, przypominającą małpę czaszkę wczesnych hominidów (podobnych do ludzi), obecnie znaną jako Australopithecus boisei. To odkrycie, wraz ze skamielinami ponad 60 wczesnych hominidów (w tym Homo habilis i Homo erectus), na zawsze zmieniło sposób, w jaki rozumiemy początki historii ludzkości.
Muzeum dokumentuje powstanie wąwozu, znaleziska skamieniałości oraz dziedzictwo Mary Leakey i jej męża Louisa. Muzeum można zwiedzać samodzielnie (po eksponatach przeprowadzi Cię seria paneli objaśniających), po czym przewodnik wygłosi krótki wykład. Następnie przewodnik zabierze Cię do wąwozu (w którym nadal pracują międzynarodowe zespoły archeologiczne) lub do ruchomych piasków, czarnej wydmy o wysokości 9 m i długości 100 m z popiołu wulkanicznego, która przeleciała przez równinę z Ol Doinyo Lengai.
Będziesz potrzebować co najmniej 45 minut, aby oddać sprawiedliwość muzeum i wysłuchać wykładu, więcej, jeśli zejdziesz do wąwozu lub odwiedzisz ruchome piaski. Zjazd do muzeum znajduje się 27 km na północny zachód od drogi zjazdowej Seneto, a od zjazdu jest dalsze 5,5 km po wyboistej koleinie do muzeum.