Ngorongoro Hooglanden Tanzania - Toeristenbestemmingen Tanzania

Ngorongoro-hooglanden

In de angstaanjagend mooie Crater Highlands wordt de Rift Valley echt interessant. De hooglanden kronkelen langs talloze uitgedoofde vulkanen, caldera's (ingestorte vulkanen) en de dramatische Rift Valley Escarpment aan de oostkant van het park. De toppen omvatten Oldeani (3216 m), Makarot (Lemagurut; 3107 m), Olmoti (3100 m), Loolmalasin (3648 m), Empakaai (ook wel gespeld als Embagai; 3262 m), Ngorongoro (2400 m) en de nog steeds actieve Ol Doinyo Lengai (2878 m). De verschillende pieken zijn in de loop van miljoenen jaren ontstaan ​​door een reeks uitbarstingen die verband hielden met de geboorte van de Grote Riftvallei, en de oudere vulkanen zijn sindsdien ingestort en vormen de opvallende ‘kraters’ (eigenlijk zijn het caldera’s) die de bergketen zijn naam geven.

Bezienswaardigheden

Olmoti-krater

Hoewel het het drama van Ngorongoro en Empakaai mist, is de Olmoti-krater, 13 km ten noorden van de klim- en afdalingsweg van Lemala, een bezoek waard op weg naar het noorden de Hooglanden in.
Het is ook het startpunt voor een tweedaagse trekking naar de Empakaai-krater. De kraterbodem van Olmoti is ondiep, begroeid met gras en doorkruist door de rivier de Munge. Om de rand te bereiken, is het een uur teruglopen vanaf het punt waar het 4WD-pad eindigt aan de oostkant van de krater. Vanaf hier leidt een kort pad naar de Munge-waterval.

Empakaai-krater

De met meren gevulde Empakaai-krater, 23 km ten noordoosten van de Olmoti-krater, is misschien niet zo beroemd als Ngorongoro, maar veel reizigers beschouwen het als de evenaar in schoonheid. Het meer, dat flamingo's en andere watervogels aantrekt, vult het grootste deel van de kraterbodem, die wordt omgeven door steile, beboste kliffen van minstens 300 meter hoog. Het uitzicht vanaf de kraterrand is een van onze favorieten in het noorden van Tanzania, maar ook een wandeling naar de krater is een prachtige ervaring.

De weg van Ol Doinyo Lengai loopt langs een deel van de oostelijke kraterrand, die in hoogte varieert van 2700 tot 3200 meter, en een steil, goed onderhouden pad daalt vanaf de weg af door bergbossen die rijk zijn aan vogels. Houd ook hyena's, buffels, blauwe apen en zelfs olifanten in de gaten
Onderweg naar de kraterbodem kun je genieten van het uitzicht op het turquoise meer beneden en de perfecte vulkanische kegel van Ol Doinyo Lengai, verderop in het noordoosten. Reken op ongeveer 30 minuten aan de oever van het meer en ongeveer 1 uur om terug te klimmen. Het is mogelijk om te voet rond het meer te varen, wat minimaal vier uur duurt. Als je van plan bent om te gaan wandelen, ben je in theorie verplicht om een ​​gewapende ranger op te halen bij de rangerpost van Nainokanoka (naast de Olmoti-krater) op weg naar Empakaai. Om hier te komen, moet u rekenen op een rit van 90 minuten vanaf de klim-afdalingsweg van Lemala.

Engaruka-ruïnes

Halverwege Lake Natron, aan de oostelijke rand van het Ngorongoro Conservation Area, ligt deze 300 tot 500 jaar oude ruïne van een boerenstadje dat een complex irrigatiesysteem ontwikkelde met stenen huizen in terrassen. Hoewel de ruïnes van historisch belang zijn, zullen toevallige bezoekers waarschijnlijk meer onder de indruk zijn van het uitzicht van dichtbij op de helling dan van de vaag huisvormige stapels rotsen.
Archeologen zijn niet zeker van de oorsprong van Engaruka, hoewel sommigen speculeren dat de stad werd gebouwd door voorouders van de Iraqw (Mbulu)-bevolking, die ooit het gebied bevolkte en nu rond Lake Eyasi woont. Anderen stellen dat het de Sonjo waren, een Bantoesprekend volk. Deskundige Engelssprekende gidsen (geen vaste prijzen) voor de ruïnes of andere wandelingen in de omgeving, inclusief een eendaagse beklimming van het nabijgelegen Kerimasi, zijn te vinden op Engaruka Ruins Campsite, of vooraf geregeld. De ruïnes staan ​​niet ondertekend boven het dorp Engaruka Juu. Sla westwaarts bij Engaruka Chini, een kleiner dorp langs de Lake Natron-weg, en volg het ruige pad 4,5 km tot je de Engaruka Juu Primary Boarding School bereikt.

Ol Doinyo Lengai

Ol Doinyo Lengai (2878m), ‘Berg van God’ in de Maasai-taal, is een van de mooiste bergen van Afrika. De meest noordelijke berg in de kraterhooglanden, het is een bijna perfecte vulkanische kegel met steile wanden die oplopen tot een kleine, afgeplatte top. Het is ook de jongste vulkaan in de Crater Highlands, en nog steeds actief, met de laatste uitbarstingen in 2008. Het beklimmen van de top is een van de populairste tochten in het Crater Highland.
Op de top zie je hete stoomopeningen en groeiende askegels in de noordelijke krater.
Met een start om middernacht is een trekking vanuit het basisdorp Engaresero aan het Natronmeer mogelijk in één lange dag. Hoewel het aantal klimmers dat de Ol Doinyo Lengai beklimt de afgelopen jaren is gegroeid, maakt de losse as langs het grootste deel van het pad het een lastige klim en een nog zwaardere, vaak pijnlijke, afdaling. Ol Doinyo Lengai is, net als de meeste actieve vulkanen, een voortdurend veranderende landvorm, en de lavastromen in 2013 hadden ten tijde van ons bezoek vrijwel de krater gevuld die tijdens de uitbarsting van 2007-2008 was ontstaan. Als gevolg hiervan waren de uitzichten vanaf de rand of top beperkter dan in voorgaande jaren. Oldeani is de minst ingewikkelde optie, aangezien de klim begint bij het hoofdkwartier. Vanuit Oldeani is het mogelijk om te kamperen en door te rijden naar Lake Eyasi, waar openbaar vervoer is.

Het Natronmeer

Glinsterend te midden van de zonovergoten Keniaanse grens ten noordoosten van het Ngorongoro Conservation Area, zou dit 58 km lange, maar slechts 50 cm diepe, alkalische meer op de route van elke avonturier moeten staan. De rit vanuit Mtowa Mbu is afgelegen, met een verlaten, buitenaardse schoonheid en een onvergelijkbaar gevoel van ruimte en oudheid. De weg volgt de Rift Valley Escarpment door onbelemmerd Maasai-land met kleine boma's en grote bergen altijd in zicht op deze bijna boomloze vlakte. In de nabije omgeving grazen veel zebra's, giraffen, gnoes en struisvogels. Van juni tot november verzamelen zich hier bij het meer zelf ruim drie miljoen flamingo's; het is een van de meest aangrijpende natuurspektakels in Oost-Afrika.

Activiteiten

De uitvalsbasis voor bezoeken is de kleine oase Engaresero (‘vergankelijk water’ in Maasai) aan de zuidwestelijke oever.

Oldupai-kloof en westelijk Ngorongoro

Als je aan de westelijke rand van de Ngorongoro-krater staat en naar het westen kijkt, is het alsof je de eeuwigheid overweegt. Vlakke vlaktes strekken zich uit richting de Serengeti, met het onheilspellende Golgebergte verderop in het noorden. Binnen dit landschap leven de Maasai van een bestaan ​​uit het stof van de vlakten, waar wilde dieren op hun hoede zijn maar toch aanwezig zijn: kuddes wildebeesten, elanden, topi's, gazellen en zebra's komen hier tussen januari en maart op het zuidelijke deel van hun eindeloze migratie.
Maar deze vlakten hebben meer te bieden dan op het eerste gezicht lijkt. De Oldupai (Olduvai) kloof, die zich een weg baant door maximaal 90 meter rots en twee miljoen jaar geschiedenis, op de vlakten ten noordwesten van de Ngorongoro-krater, is een stoffig, 48 km lang ravijn dat ook wel de bakermat van de mensheid wordt genoemd. Dankzij de unieke geologische geschiedenis, waarin tot 15.000 jaar geleden laag na laag vulkanische afzettingen in een ordelijke volgorde werden afgezet, biedt het opmerkelijke documentatie van het oude leven, waardoor we de bladzijden van de geschiedenis kunnen omslaan, terug naar de tijd van onze vroegste voorouders.

Bezienswaardigheden en activiteiten

Goede, gemakkelijke plekken voor dagtochten in het westelijke deel van de NCA zijn Makarot, Little Oldupai en Lake Ndutu

Oldupai-museum

Het kleine Oldupai Museum aan de rand van de Oldupai Gorge staat op een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen ter wereld. Het was hier in 1959 dat Mary Leakey een 1,8 miljoen jaar oude aapachtige schedel ontdekte van vroege mensachtigen (mensachtig), nu bekend als Australopithecus boisei. Deze ontdekking, samen met fossielen van meer dan 60 vroege mensachtigen (waaronder Homo habilis en Homo erectus), veranderde voor altijd de manier waarop we het begin van de menselijke geschiedenis begrijpen.
Het museum documenteert de stichting van de kloof, fossiele vondsten en de erfenis van Mary Leakey en haar man Louis. Je mag het museum op eigen gelegenheid bezoeken (een reeks verklarende panelen leidt je door de tentoonstellingen), waarna een gids een korte lezing zal geven. De gids neemt je vervolgens mee naar de kloof (waar nog steeds internationale archeologische teams aan het werk zijn) of naar het stuifzand, een 9 meter hoge en 100 meter lange zwarte duin van vulkanische as die vanuit Ol Doinyo Lengai over de vlakte is geblazen.
Je hebt minimaal 45 minuten nodig om het museum tot zijn recht te laten komen en naar de lezing te luisteren, en meer als je de kloof in gaat of het stuifzand bezoekt. De afslag naar het museum ligt 27 km ten noordwesten van de Seneto-afdalingsweg, en vanaf de afslag is het nog eens 5,5 km langs een onverhard pad naar het museum.